Parafia rzymskokatolicka św. Wojciecha
i Matki Bożej Bolesnej w Modlnicy

PrintFriendly and PDF

Parafia rzymskokatolicka św. Wojciecha
i Matki Bożej Bolesnej w Modlnicy

PrintFriendly and PDF

Parafia rzymskokatolicka św. Wojciecha
i Matki Bożej Bolesnej w Modlnicy

PrintFriendly and PDF

Kościoły stacyjne

10.03.2017

W liście pasterskim na Wielki Post abp Marek Jędraszewski zaprasza wszystkich wiernych Archidiecezji krakowskiej, szczególnie mieszkańców Krakowa, do codziennego pielgrzymowania do kościołów stacyjnych.

 

Tradycja Liturgii stacyjnej zrodziła się w Rzymie – zasadniczo z dwóch źródeł. Pierwszym był prosty – choć pewnie rzadko uświadamiany sobie przez nas fakt – że przez kilka pierwszych wieków biskup Rzymu nie miał „swojego” kościoła. Katedra biskupa Rzymu (wraz z baptysterium i pałacem papieskim) została wybudowana z fundacji cesarza Konstantyna Wielkiego dopiero po roku 313. Wcześniej papież nawiedzał – dla sprawowania Eucharystii – kolejne kościoły domowe, z czasem przekształcone w tzw. tituli. Na początku V w. było ich w Rzymie 25. Oczywiście, przybycie biskupa dla przewodniczenia Eucharystii w danej lokalnej społeczności nadawało jej szczególnie uroczysty charakter. Drugie „źródło” świątyń stacyjnych stanowiły kościoły związane z kultem świętych – szczególnie męczenników.
Liturgiczne „wędrowanie” papieża po rzymskich kościołach nie ograniczało się wcale jedynie do okresu Wielkiego Postu – wystarczy przejrzeć pod tym względem jedną z najważniejszych wczesnośredniowiecznych kolekcji kazań pozostawionych przez św. Grzegorza Wielkiego. Ostatecznie, to jednak tradycja wielkopostnych kościołów stacyjnych okazała się najlepiej przemyślana i najtrwalsza. Kultywowano ją w Rzymie aż do okresu awiniońskiego czyli do początków XIV wieku – w miejscach i formie wypracowanej za czasu wspomnianego już papieża Grzegorza – nie bez powodu nazywanego „ojcem średniowiecznego duszpasterstwa”.
Wielkopostną Liturgię stacyjną przywrócono w Rzymie (wpierw ad experimentum) w roku 1979 – także jako propozycję do naśladowania w innych, odpowiednio dużych stolicach biskupich (w Polsce zainaugurowano ją dotychczas w Łodzi i Warszawie; w tym roku dołączają Poznań i Kraków). Liturgia stacyjna może mieć różną formę – może nią być wyłącznie Eucharystia; może zostać ona poprzedzona procesją o charakterze pokutnym (połączoną ze śpiewem np. Psalmu 50 lub Litanii do Wszystkich Świętych); może też przyjąć formę Nieszporów albo Liturgii Słowa Bożego, w szczególności wspólnotowej Celebracji Sakramentu Pokuty i Pojednania (z indywidualną spowiedzią).

 

Duchowość całej Liturgii stacyjnej koncentruje się – tak w Rzymie, jak i w każdym innym mieście – wokół trzech zasadniczych elementów. Pierwszym jest wymiar pokutny – zrodzone ze słuchania Słowa: modlitwa, post i praktyka miłosierdzia. Drugim jest ukazanie miasta jako „przestrzeni świętej” – i to nierzadko od dawna, a wiec kodującej w sobie wielowiekowe, bogate dziedzictwo (niekoniecznie powszechnie znane). Trzeci element stanowi wymiar jedności całego partykularnego Kościoła wokół swojego biskupa. O aktualności każdego (!) z tych elementów nie trzeba chyba nikogo przekonywać…
Jako świątynie stacyjne zostały wybrane w Krakowie kościoły zarówno o dawnej metryce (przede wszystkim wawelska katedra, ale także Św. Krzyż, św. Katarzyna czy Najświętszego Salwatora), jak i kościoły nowsze – posiadające istotne znaczenie na pastoralnej mapie dzisiejszego Krakowa. „Sieć stacyjna” pokrywa całe miasto – wszystkie jego dzielnice. Żaden z kościołów nie jest „przypadkowy” – o tym, że w konkretnym dniu Liturgia odbywa się właśnie w nim zadecydowały różne powody: albo analogia do rzymskiego pierwowzoru (np. Kościół Mariacki jako odpowiednik Bazyliki Santa Maria Maggiore), albo związek z czytaniami liturgicznymi (Bazylika Bożego Miłosierdzia z racji na Ewangelię o Sądzie z uczynków miłosierdzia – Mt 25), albo względy topograficzne (kościół św. Anny w nawiązaniu do Ewangelii o uzdrowieniu przy sadzawce Betesda) – pełne objaśnienie zawiera załączona tabela.

 

Liturgie będą miały z reguły postać Mszy św., jeśli to możliwe o godz. 19.30 (wspólna godzina ułatwi wiernym pielgrzymowanie do kolejnych miejsc). Za każdym razem będzie im przewodniczył biskup (on też głosi homilię). Składka zebrana podczas Eucharystii ma być przeznaczona na konkretne dzieła charytatywne w Parafii.

bp Grzegorz Ryś
Kraków, 24 lutego 2017 r.

 

 

LISTA KOŚCIOŁÓW STACYJNYCH W KRAKOWIE ORAZ CELEBRANSÓW:

 

  • 1.03 – Katedra na Wawelu, godz. 16:30 – abp Jędraszewski
  • 2.03 – Kościół św. Krzyża (ul. Św. Krzyża), godz. 18:00 – bp Pieronek
  • 3.03 – Kościół SS. Karmelitanek (ul. Kopernika), godz. 19:30 – bp Ryś
  • 4.03 – Kościół oo. Reformatów (ul. Reformacka), godz. 16.30 – bp Zając

1. tydzień Wielkiego Postu

 

 

2. tydzień Wielkiego Postu

 

 

3. tydzień Wielkiego Postu

 

 

4. tydzień Wielkiego Postu

 

  • 27.03 – Kościół św. Mikołaja (ul. Kopernika) – bp Muskus
  • 28.03 – Kościół św. Anny – bp Szkodoń
  • 29.03 – Kościół pw. Nawrócenia św. Pawła (Stradom) – bp Szkodoń
  • 30.03 – Kościół św. Jana Chrzciciela (Prądnik Czerwony) – bp Zając
  • 31.03 – Kościół MB Różańcowej (Piaski Nowe) – bp Ryś
  • 1.04 – Kościół MB Pocieszenia (ul. Bulwarowa) – bp Szkodoń

 

5. tydzień Wielkiego Postu

 

  • 3.04 – Kościół św. Marka – bp Szkodoń
  • 4.04 – Kościół św. Jadwigi (Krowodrza) – bp Ryś
  • 5.04 – Kościół św. Stanisława Kostki (Dębniki) – bp Szkodoń
  • 6.04 – Kościół św. Józefa (Podgórze) – abp Jędraszewski
  • 7.04 – Kościół ss. Albertynek „Ecce Homo” (ul. Woronicza) – bp Zając
  • 8.04 – Kościół św. Floriana – bp Pieronek
PrintFriendly and PDF

Wszelkie prawa zastrzeżone 2016 Parafia św. Wojciecha i Matki Bożej Bolesnej w Modlnicy

projekt i wdrożenie Aktynet logo